Fəridə Məmmədova - Bir cüt qağayıya dönsə əllərim

 

Bir cüt qağayıya dönsə əllərim

Bir cüt qağayıya dönsə əllərim

uça bilsə sənə tərəf indi

elə indi...

 

Ya da ay olsam gecələr

yaşasam gözlərinin quyusunda

heyif ki,

dərinlər yaşamaqçün deyil, sevgili,

dərinlər boğulmaq üçündü.

 

Tanımadığın ünvanı göstərən

tanımadığın insan qədər güvən mənə

demirəm ki, gözlə, işıq var qaranlıqların ardında

gedək, deyirəm, sevgili

gedək

baxaq nə var orda...

 

***

Müharibədə ata-anasını itirmiş uşaqlar

Günəşə baxıb gülümsəyəcəklər bir gün

...bütün mərmilərə inad...

 

Əri çıxıb getmiş o qadın da

yığacaq gözünü yollardan

gətirib güzgülərdəki boşluqlara atacaq...

 

Bilirəm, çıxacaq divardakı bu fotodan darıxqan qağayılar haçansa

dənizə tərəf uçacaqlar...

 

Onda evim olacaq mənimdə

mətbəxdən başlayacam unutmağa səni

ən əvvəl yağı unudacam ocaqda

sonra dəmi...

bu otağa niyə gəlməyimi...

 

...ya da çörək almamış qalxacam evə ...

Nə qədər ki, atamı ayaq səslərindən,

anamı nəfəsindən tanıyıram - hələ vaxt var

incit məni bir az daha

noolar, bircə tez unudulma....

 

* * *

Unutmağa çalışdığımı necə başa salım sənə?!

bax kənddə - babamgildə

həyatla ölüm arasında bircə mərtəbə fərq var -

 

evin ikinci mərtəbəsi...

 

erməni snayperindən yayınmaq üçün

pilləkənləri qaça-qaça qalxırlar

orda yaşamırlar - gülləylə yarışırlar

mən də şəhərdə belə keçirəm küçələrdən

xatirələrdən yayınım deyə...

 

* * *

...əvvəl səsini

sonra gözlərini

sonra da dodaqlarını kəsib atıram yaddaşımdan

unutmaq - adam şaqqalamaq kimidi...